منتقدین واقعی غذا چه کسانی هستند؟

با توجه به گسترش انواع مدیوم ها هر روز شاهد عکس ها و توضیحات از غذاها و رستوران های مختلف توسط اشخاص گوناگون هستیم. اما سوال اصلی که مطرح می شود این است موارد مطرح شده توسط این افراد تا چه حد به واقعیت نزدیک، و تا چه حدی تخصصی می باشد؟

آیا این افراد صلاحیت نقد غذا و رستورانی را دارند یا فقط از روی سلیقه شخصی صحبت می کنند و با اینکار دنبال کسب توجه هستند؟

برای همین تصمیم گرفتم این مبحث را کمی باز کنم و نوشتن در مورد غذا و رستوران را مقداری تخصصی کنم.

در کل چهار دسته اند که در مورد غذا و رستوران می نویسند. در اینجا قصد دارم به بررسی هر کدام از آنها بپردازم.

 

این ۴ دسته عبارتند از :

۱- مردم عادی

۲- فودی ها

۳- نویسندگان غذایی

۴- منتقدان غذایی

 

حال چند سوال کلیدی مطرح می شود که با توجه به پاسخ ها متوجه می شوید که آیا می شود به نظرات آنها اعتماد کرد یا خیر!

سوالات مطرحه به شرح زیر می باشد :

آیا نقد این شخص قابل اعتماد است؟

آیا این شخص صلاحیت نقد رستوران را دارد؟

آیا بررسی غذا را بصورت تخصصی انجام می دهد؟

 

قبل از اینکه وارد مبحث اصلی شویم و با گروه های مختلف آشنا شویم لازم است این نیز گفته شود که در ایران ما فقط دو دسته اول یعنی مردم عادی و فودی ها را داریم و خبری از نویسندگان و منتقدان غذایی نیست که بصورت تخصصی کارشان این موضوع است.

دسته اول : مردم عادی

این روزها همه ما عادت کردیم وقتی سری به یکی از صفحات مجازی خود می زنیم با تعداد زیادی از عکسهای غذا و دسر و نوشیدنی و …. مواجه شویم. تا اینجای کار مشکلی وجود ندارد ، خب شخص مورد نظر دوست داشته این عکس را با بقیه به اشتراک بگذارد. اما مشکل از جایی شروع می شود که متاسفانه ما نمی توانیم چیزی که در آن هیچ تخصصی ندارم را صرفا از روی سلیقه نقد کنیم. برای همین شروع می کنیم به توضیح عکس و اینکه چقدر خوب بوده یا بد و یا از محیط رستوران می گوییم و از برخورد پرسنل و تزیین و …. از همه اینها بدتر وقتی است که به دیگران پیشنهاد می کنیم که به آن رستوران بروند و یا نروند.

اما تا چه اندازه ای این نقدها قابل قبولند؟! پاسخ این سوال خیلی ساده است، نقد فوق حتی به اندازه یک درصد هم قابل قبول نیست چون کاملا از روی سلیقه بوده و هیچ تخصصی در آن نقشی نداشته و همچنین تنها با خوردن یک یا چند غذا نوشته شده است و حتی در مواردی از روی غرض بوده است.

با توجه به موارد ذکر شده هیچگاه به نوشته های چنین افرادی چه مثبت و چه منفی توجهی نکنید و تا خودتان تست نکرده اید نظری را نپذیرید.

دسته دوم : فودی ها

در اصطلاح به افرادی که به غذا خوردن و تست انواع غذا علاقه خاصی دارند فودی گفته می شود. این افراد به رستورانهای مختلف رفته و غذاهای گوناگون را تست می کنند و نظر خود را می نویسند.اما اینکه تا چه اندازه نظرشان قابل اعتماد است باید گفت که مانند گروه قبلی هیچ ارزشی ندارد، چون بازهم این افراد تخصصی در این زمینه ندارند و با سلیقه شخصی نظر می دهند. اما این افراد از دسته قبلی خطرناک تر هستند! دلیلش هم این است که چون علاقه شدیدی به غذا دارند و مکانهای زیادی را برای تست می روند و توضیحات زیادی برای هر چیزی که می خورند می دهند می توانند طرفداران زیادی برای خود جذب کنند و کافی است که در مورد جایی خوب یا بد بگویند که در این صورت تکلیف آن رستوران مشخص می شود. عده ای هم که طرفدار اینها هستند حرف این دسته برایشان حجت است و اگر از جایی خوب بگویند ولو اینکه در حقیقت اصلا خوب نباشد بازهم با کلی تعریف و تمجید آنجا را عالی می دانند.

چه بسا این افراد توسط رستورانها نیز شناخته می شوند و حتی در ازای دریافت مبلغی حاضر می شوند از جایی تعریف کنند.

اما در واقع هیچ دانش تخصصی از نگارش و تست غذایی ندارند.

دسته سوم : نویسندگان غذایی

این افراد یکی از گروه های قابل اعتماد در زمینه نوشتار غذایی هستند. حاضرند هر غذایی را تست کنند و بصورت تخصصی از لحاظ طعم ، بو ، دیزاین ، گارنیش و …. بنویسند. تا حد ممکن در نوشتار آنها از سلیقه ای نوشتن خبری نیست. وقتی غذایی را تست می کنند و در مورد آن می نویسند از تاریخچه ، نحوه آماده سازی تا سرو آن را مورد بررسی قرار می دهند.

این گروه معمولا برای مجله و سایتها می نویسند و افراد شناخته شده هستند. البته شناخته شده از لحاظ قدرت بررسی غذایی و نوشتار تخصصی نه جمع کردن طرفدار و نوشتن برای خوش آمد افراد و رستورانها.

افرادی که در این گروه قرار می گیرند نظری در مورد رستوران نمی دهند و فقط به بررسی غذا می پردازند.

با توجه به موارد ذکر شده می شود به نظرات این افراد اعتماد کرد.

گروه چهارم : منتقدان غذایی

در صدر تمامی گروه ها منتقدان غذایی قرار می گیرند که علاوه بر تست تخصصی غذاها به نقد رستوران نیز می پردازند. این افراد معمولا از نام مستعار در نوشتار خود استفاده می کنند آن هم به این دلیل است که اگر در جایی برای تست می روند شناخته نشوند تا احیانا به آنها سرویس خاص داده شود که از آن مکان تعریف کنند.

نوشتار این افراد در زمینه غذا و رستورانها قابل اعتماد ترین نوشته ها می باشد. تحت هیچ شرایطی سلیقه را وارد کار خود نمی کنند و همه چیز را با دید تخصصی بررسی می نمایند.

معمولا متنهای خود را در مجلات ، روزنامه ها و سایت های پر بازدید منتشر می کنند و بیشتر آنها دارای مدرک خبرنگاری نیز می باشند.

 

نتیجه کلی که از معرفی این چهار گروه می توان گرفت این است که تا وقتی در ایران نه نویسنده و نه منتقد غذایی داریم بهتر است به نظرات و نوشته های افراد هیچ توجهی نکنیم و خود اقدام به تست غذاهای گوناگون در جاهای مختلف کنیم و آنها را با سلیقه خود بسنجیم. امیدوارم روزی در اینجا نویسنده و منتقد غذایی متخصص داشته باشیم،کسی که حاضر باشد اینکار را بعنوان شغل انتخاب کند نه تبلیغ برای شغل دیگر خود. درست است که در همه جای دنیا درآمد این افراد خیلی بالا نیست و به نسبت تخصصشان بین پنجاه تا نود هزار دلار در سال است ولی هیچگاه بخاطر پیشنهاد پول خود را نمی فروشند تا از غذا یا جایی به گزاف تعریف کنند و هیچوقت سلیقه شخصی را وارد کار خود نکرده و همیشه در راه بهبود وضعیت غذایی گام بر می دارند.

 

نویسنده : علی شاهمیری

دسته‌بندی ها: مقالات

بدون دیدگاه، اولین دیدگاه را بنویسید!

برای ارسال دیدگاه در باید ابتدا وارد شوید